Samotnie płyniesz poprzez mrok
  Wsłuchany w serca swego tajemny zew
  Rubinem czystym gwiazdy lśnią
  I tylko jeden słychać z oddali śpiew
  
  To jest twój azymut i kres twej drogi
  Twoje piekło, cały twój słodki raj
  
  To do niej tak płyniesz
  Aż na życia skraj
  Lorelei
  Dopłyniesz i zginiesz
  W Lorelei
  Lorelei
  To ona, wciąż ona
  Tylko jedna naj
  Lorelei
  Przeklęta, szalona. . .
  Lorelei
  
  Spotykasz ją któregoś dnia
  W nieznanym mieście, gdzie pędzi ludzi tłum
  Ma oczy pełne morskich fal
  I mógłbyś przysiąść, że słyszysz rzeki szum
  
  Patrzysz w nie i za chwilę z głową wpadasz
  Nie wiesz jeszcze w piekło, czy w słodki raj
  
  To do niej tak płyniesz
  Aż na życia skraj
  Lorelei
  Dopłyniesz i zginiesz
  W Lorelei
  Lorelei
  To ona, wciąż ona
  Tylko jedna naj
  Lorelei
  Przeklęta, szalona. . .
  Lorelei