Wolno biegnie pośród chwil,
  w cieniu drzew wątpliwości rzeka.
  Gasną zmysły, gaśnie świat,
  nagły gest zrozumienia fałsz.
  Rośnie w nas, jak co dnia
  milion słów zabłąkanych w sile.
  Tam gdzie chcesz udać się
  słyszysz już przeznaczenia głos.
  
  Porzuć swą niewiarę,
  niech odejdzie precz.
  Niechaj zabrzmią dźwięki
  i rozświetlą grzech.
  Tajemnica losu
  znajdzie nas we mgle.
  Poda nam swą rekę,
  wyśpiewamy sens:
  
  Siła, która drzemie w nas
  Siła, nadszedł już czas
  Siła, która drzemie w nas
  Siła...
  
  Tam, gdzie horyzontu kres,
  nocnych zjaw ujrzysz mroczne ślady.
  Odnajdziemy wieczny brzask,
  słońca blask moc okaże swą.
  W dali gdzieś płonie stos,
  na nim znów Twoja słabość sroga.
  Rośnie w nas, jak co dnia,
  milion słów, przeznaczenia głos.
  
  Niech odejdzie to co złe,
  gdzie nie sięga wzrok.
  I nadejdzie święta czas,
  siły kwiat narodzi się.
  Magia chwili znajdzie nas
  na krawędzi światła.
  Poda nam swą rękę,
  wyśpiewamy sens:
  
  Siła, która drzemie w nas
  Siła, nadszedł już czas
  Siła, która drzemie w nas
  Siła...
  
  Siła, która drzemie w nas
  Siła, nadszedł już czas
  Siła, która drzemie w nas
  Siła... nadszedł już czas
  Siła, która drzemie w nas
  Siła, nadszedł już czas
  Siła, która drzemie w nas
  Siła...