Ref.
  Więcej powiesz, więcej masz
  Więc mi powiedz w co tu grasz x2
  
  Gdy już zaczynasz pytasz jak to
  W potrzasku tak to ułożyło się wbrew woli
  Tak gładko to nie mówisz nic
  Milczysz jak ten głaz
  Strach w twoje oczy wlazł, nie mów pas
  Za wcześnie na to, byś tak szybko padł
  To już kolejny raz powtarza się jak sen
  Widzę kropelki na czole, to jest skraplający się tlen
  Nie pomożesz nikomu będąc cicho
  Nie mów więc nic, nieprawdą jest to, że milczenie to na wodę pic
  Może kiedyś było to złotem, lecz gdy cierpisz
  Powiedzieć musisz, choćby czyimś kosztem
  
  Ref.
  Więcej powiesz, więcej masz
  Więc mi powiedz w co tu grasz x2
  
  A za to wszystko zgodnie z regułami
  Podziękujesz sobie i jemu modląc się nocami
  W końcu otwarłeś usta, powiedziałeś słowa
  Brzmi to o niebo lepiej, aniżeli twoja spuszczona głowa
  Przez życie siedziałeś cicho, blisko siebie
  Marząc tylko potem przyszły noce, gdy szeptałeś
  Teraz doceń sam to oceń
  Czy nie czujesz ulgi w sobie, jak wydałeś z siebie dźwięk
  Więcej powiesz, wypuścisz z siebie lęk
  Toteż czekam to mi powiedz w innym razie
  Nigdy się nie dowiem czemu błądzisz czemu padasz
  Czemu giniesz, nawet wtedy, gdy się starasz
  Nie ma tajemnicy między nami żyjącymi
  Tymi samymi dniami oddychającymi
  Tymi samymi pierwiastkami
  Ludźmi z tymi samymi problemami
  I więcej powiesz, więcej masz
  To mi powiedz w co tu grasz
  
  Ref.
  Więcej powiesz, więcej masz
  Więc mi powiedz w co tu grasz x2