Już dawno mówił mi dziadek że jestem dziwny przypadek
  dzisiaj nikt nie daje rady na te moje napady
  oj oj znowu czuję - czuję że znów podróżuję
  kiedyż to ja nabrałem ochoty na takie odloty
  
  bo ja muszę być w ruchu słyszeć wiatru świst w uchu
  nikt nie daje już rady na moje napady
  
  bo ja muszę być w ruchu - słyszeć wiatru świst w uchu
  nie wróciłem na pierogi - wyszedłem na minut pięć
  widzieli mnie w pół drogi taki ze mnie mąż i zięć
  i teraz powiedz kto wie że byłem w Krakowie
  
  osiedliłem się prawie w dobrym punkcie w Warszawie
  na Centralnym miałem metę dwie koszule i kobietę
  ale wczoraj po śniadaniu widziano mnie w innym ubraniu
  przy całkiem innej dziewczynie - podobno w Szczecinie
  
  nie pytaj więc czy to ja - wystarczy że coś mnie gna
  i gdy taki czuję mus zabieram się i szlus
  
  choć szybszy jestem niż jeleń kierownik mówił mi że leń
  nie widzieli mnie w pracy trzy lata - taki ze mnie syn i tata
  lekarza nie słuchałem niezdrowo i leków nie brałem ze sobą
  zająłem kolejkę po piernik w Toruniu na wszystko patrzył Kopernik
  
  a rano koło śniadania dotarłem do Poznania
  znowu kolacja w Mrągowie z raną tłuczoną na głowie
  owinięty w wycieraczkę stwierdzili że mam padaczkę
  a że cerę niezdrową - stwierdzili że skroniową
  
  bo ja muszę być w ruchu słyszeć wiatru świst w uchu
  nikt nie daje już rady na moje napady