Na koniec świata mogę iść, mówiłeś
  Na koniec świata, jeśli tego zechcesz ty
  Ach, jak to lirycznie brzmi
  
  Dla ciebie jednej serca rytm, mówiłeś
  Prócz ciebie jednej nie istnieje dla mnie nic
  Jak to dziś banalnie brzmi
  
  Popatrz raz z dwóch stron
  Na siebie i na innych, gdy już nie ma winnych
  Spójrz z dwóch stron
  Na gesty i uczucia, gdy nie można wrócić
  Spójrz z dwóch stron
  Na słowa zasuszone, spójrz przez kliszę wspomnień
  Spójrz z dwóch stron
  na to, co odpłynęło, co się nam wymknęło z rąk
  
  Nie wierzę w żadne z twoich słów, mówiłam
  Nie wierzę, choć wierzyłam, jak się wierzy w sny
  Jak to dziś banalnie brzmi
  
  Do siebie samej mówię tak z uśmiechem
  Do siebie samej przecież nie zawinił nikt
  Mówię, jak do lustra dziś
  
  Popatrz raz z dwóch stron
  Na siebie i na innych, gdy już nie ma winnych
  Spójrz z dwóch stron
  Na gesty i uczucia, gdy nie można wrócić
  Spójrz z dwóch stron
  Na słowa zasuszone, spójrz przez kliszę wspomnień
  Spójrz z dwóch stron
  Na to, co odpłynęło, co się nam wymknęło z rąk
  
  Popatrz raz z dwóch stron
  Na siebie i na innych, gdy już nie ma winnych
  Spójrz z dwóch stron
  Na gesty i uczucia, gdy nie można wrócić
  Spójrz