Mam, mam już tego dość
  Po, co no po co mi to wszystko
  Hotele, szpan, rywale a potem strach
  Że runie, no runie to wszystko
  I znowu zostanę sam
  Nie wiem kogo słuchać, tylu doradców wokół siebie mam
  Niektórzy mówią, że mnie kochają, lecz tak
  Lecz tak naprawdę kochają szmal
    Któregoś dnia rzucę to wszystko
  I wyjdę rano niby po chleb
  Wtedy na pewno poczuję się lepiej
  Zostawię za sobą ten zafajdany świat
  Napełnię olejem pustą głowę
  I wrócę tam, na aleję pełną róż
  Czasem płaczę, bo chce mi się płakać
  Wtedy czuję, że uchodzi ze mnie zło
  Czasem płaczę, bo chce mi się płakać
  Wtedy czuję, że uchodzi ze mnie zło
  Mam, mam już tego dość
  Muszę w końcu wrócić tam, gdzie wszyscy byli
  Zawsze kochali, czasem grzeszyli
  Po prostu żyli tak z dnia na dzień
  Tylko czy oni tam jeszcze wszyscy są
  Czy jeszcze jest aleja pełna róż
  Tylko czy oni tam jeszcze wszyscy są
  Czy jeszcze jest aleja pełna róż