W nicości morza trwam
  Wzruszenia ciągły brak
  Szare niebo pełne ludzkich dusz
  Chyba chciałbym już tam być
    Rozkołysany dzień
  Opuścił ziemski brzeg
  Moja głowa pełna myśli jest
  Jak nabrzmiały z ptaków krzew
    Podobny chmurom zbieg
  Prowadzi wszędzie mnie
  Gdzie zmysły gubią sens
  Gdzie czarny pada śnieg
  Powoli tracę wzrok
  Co mogę zrobić to
  Żyć do utraty tchu
    Zawrócić zdążę, wiem
  Zaskoczę światłem zmierzch
  Gdzieś na końcu świata odnajdę się
  Chyba chciałbym już tam być
    Podobny chmurom zbieg
  Prowadzi wszędzie mnie
  Gdzie zmysły gubią sens
  Gdzie czarny pada śnieg
  Powoli tracę wzrok
  Co mogę zrobić to
  Żyć do utraty tchu
    Nie wiem czy zdążę